Atilla Atalay Blog

6 Kasım 2012 Salı

ALİ AĞAOĞLU'NUN MUTLU OLMASINI İSTEDİĞİ İNSANLAR MECNUN KULELERİ'NDE

(....)

Sigarayı bırakalı üç ay oluyor ama ben yine akşam yemeklerinden sonra düzenli olarak balkona çıkıyorum.

Çevre bloklarda elliye yakın sigara tiryakisi var.

Yedi tanesi ciddi tiryaki. Gece gündüz balkonda yaşıyorlar. Öldüğünü tahmin ettiğim yaşlı teyzeyi saymazsak balkon sürgünü tiryakilerden dört tanesi kadın. Adam kısmısı olarak çoğunluktayız... Akşamları saat sekiz gibi filan gizemli bir ayine katılan müridler gibi balkonlarda yerimizi alıyoruz.

Toplam sekiz blok; ortadaki süs havuzu ve ondört akasya ağacıyla renkli plastik çocuk parkına bakıyorlar.

Bizimkinin tam karşısına gelen bloktakileri hayal meyal seçebiliyorum, öksürükleri duyabildiğim yakın balkondakiler ise akşamın olgun ışığıyla gizleniyorlar. Bu durum, ayine hepten esrarengiz bir durum katıyor.

Ama yakınlardaki balkondan ayine katıldığını sandığım, reflektörlü eşofmanı olan bir beyle yüzyüze tanıştık.

Blokların ortasındaki havuzlu avluda volta atarken kendisi bana

"Valla bravo, sen sigarayı bıraktın galiba de mi?" dedi.

Bir arkadaşı varmış o da patlıcanla bırakmış sigarayı, bize imreniyormuş.

Patlıcanın nikotin yüküyle başlangıçtaki tütün yoksunluğunu giderdiği ileri sürülen bir sebze olduğunu bilmeme rağmen "Nasıl yani patlıcanla?" diye sormak istedim kendisine. "Arkadaşınız canı sigara istediğinde dötüne bir patlıcan sokarak mı oyalanıyor?"

Yok, hayır durduk yere herife gıcık kaptığımdan değil. Yalnızca birisine ayıp sayılabilecek bir espiri yapıp karşılıklı gülüşmeyi çok özlemiştim. Çünkü bu bloklara taşınalı beri, arkadaşı patlıcan sayesinde sigarayı bırakan, reflektörlü adamı saymazsak pek kimseyle konuşmuyordum.

Aslına bakarsanız burda, bu insan konservelerinde, bu içlerinde zamandan yorgun düşmüş delilerin dolaştığı Mecnun Kuleleri'nde, kimse kimseyle konuşmuyordu. Eşofmanlı adamlarla kadınlar ortadaki su birikintisinin etrafında bir takım bitkilerle sınırları belirtilen yılankavi parkurda çok acele bir yerlere yetişicekmiş gibi eşofmanlarını hışırdatarak ve tek kelime etmeden yürüyorlardı:

Akşam saatlerinde ortadan kaybolan eşofmanlıların yerini bebek gezdiren yetmişiki millete mensup dadılar alıyordu. Gürcü, Bulgar, Özbek, Moldov, Rus v.b. Dadılar biraz daha konuşkanlardı. Kendi aralarında uzak diyarların bilinmez geyiklerini çevirirken ara sıra çocuklara sesleniyorlardı:

"Bakugaan, in ordan çöcuk, düşecesin. Köbrağ, arkadaşinin kafasını çekme, gel burda Sude ile oynayin..."

Dadı dilleri bir derece de; kendi aralarında konuşan çocukların pilli oyuncak ve japon anime kırması dilleri hepten anlaşılmazdı. Ecnebi ejderha avazlarıyla, çocuk parkını sarmış görünmeyen dragonlara, aynı anda dokuz kötülük yapabilen; rüzgar bükücü, ateş emer, taş yutar canavarlara sesleniyorlardı.

Şimdi böyle anlatıyorum ama ara sıra gelen"farkındalık dalgaları" dışında hayatımdan neredeyse tamamen memnundum. Tüm bunlara kendimi derin bir kabullenişle "olup olacağı budur, hayat böyledir, bunlardır, güvenlidir" telkinleriyle bırakıyordum.

"Noluyo lan, nedir bunlar böyle" diye ansızın gelen "farkındalık dalgalarını" hızla savuşturup anlaşılmaz bir şekilde daha da bırakıyordum ipin ucunu.

İçinden tren geçen şehirler, orman köyleri, balıkçı kasabaları, nehir kenarları... O sekiz bloğun dışındaki heryer çok uzak ve yorucu geliyordu.

Ayrıca çok sıkılırsak, sekiz bloğa on dakika uzaklıkta, altı salonlu sineması olan bir AVM vardı.

Deniz, evet. Kıştan rezervasyon yaptırarak yetmişsekiz bungalovlu o tatil köyüne gidebiliyorduk. Yedi gün sekiz gece bize ait olan o bungalovlardan birine yerleşip denize girebiliyorduk.

Sonra yine bu sekiz blok...

Daha ne olsundu ulan?

(...)

Kitapla aynı adlı öyküden özetle

HAFTANIN LEMAN'INDAN ÖZETLE BUNALGÜL...

- Ya alooo... Ya bişi söölicam, Sıkılhan var ya, bayram tatilinde bütün kızlar toplandık: Çisil, Büzge, Buğday ve kardeşi Darı, Şoksenem, Kübrasu, Ülfetcan bi de Difenbahya... On gün oldu, hala evden çıkamıyoruz. İnan bana inanamıyorum bööle bişi yaptığımıza...

- Uygar bir dünyada yaşıyoruz Bunalgül, saklanmanıza gerek yok. Artık kız çocuklarını diri diri toprağa gömen filan yok; bayramda sadece hayvan kesiyolar... Çıkın bence, geçti, hey sakin olun... Ehe..

- Ööleyse seni, içindeki hayvan barınaklarıyla beraber kesmiş olmaları lazımdı... Ahaha, bu mizahım da sana kapak olsun. Neyse bak ne diicam, on gündür The Vampire Diaries, Super Natural, Fringe, The Walking Dead dizilerini tüm sezonlarıyla seyrettik. Kitlenmişiz yaa... Yeminle çişe kakaya paus yapıyoduk o kadar. Bu arada bişi söölicam; var ya, on gün bakımsız kalınca Çisil'in bıyıkları çıktı ahahah. Karı resmen pala ihih ... E sen naaptın bu arada?

- Ferah upuzun bir caddede alışveriş yaptım, moda ve sanatın 365 gün içinde oldum.

- Mizah bu değil Sıkılhan! Bu da değil... Niye insan gibi cevap vermiyosun kiğ? Bana bak, kızkıza verdiğimiz party yüzünden seni ihmal ettim diye bana tavır filan mı koyuyosun yoksa? Kıyamam... Ya kalk gel istiyosan. Bak biz bu gece de Amarika'dan naklen seçim heyecanını izliycez... Büzge "Ohayo'yu alan başkanlığı alırmış" diyo. Çisil Romney taraftarı "Obama Özel Hastane olayına karşı gibi davranıyo, bidaha seçilirse halk devlet hastanelerinde kuyrukta sürünesiymiş" diyo. Buğday ve kardeşi Darı da Romneyci. Nerden duydularsa "Romni seçilirse idam her eyalette geri dönücek. Ayrıyetten kardeşleri boğdurtma kanunnamesi çıkıcak" deye bişey duymuşlar. İkisi de birbirini boğdurtma peşinde karıların... Onlar da bi cins. Valla bak hakkaten, sıkılmam diyosan gel...

- Sıkılhan Sıkılhan olalı öyle sıkılmaz, olmaz...

(...)

3 Kasım 2012 Cumartesi

MİZAH HABER: KARİKATÜRCÜLER DERNEĞİNİN ÜÇ KURUCUSUNUN PORTRE KA...

MİZAH HABER: KARİKATÜRCÜLER DERNEĞİNİN ÜÇ KURUCUSUNUN PORTRE KA...: KARİKATÜRCÜLER DERNEĞİNİN ÜÇ KURUCUSUNUN PORTRE KARİKATÜR SERGİSİ 3 KASIM'DA AÇILIYOR Karikatürcüler Derneğini 1969 yılında kuran üç k...

2 Kasım 2012 Cuma

Sing in the rain... (sel İngiliscesi)

1 Kasım 2012 Perşembe

KIRMIZI ET KESİLDİ YİNİLİP YUTULDU SIRA LÜFERDE

KALBİN BÖCÜÜ ÖYKÜLERİ'NDEN

* Kırık kalpleri götürürsün peşinden, çocukken yarım bıraktığın ekmekler gibi, ardınsıra koşarlar. (KIRILAN) * (...) Onlar da benim sırlarımı biliyorlar mıdır acaba? Kitap reyonundaki bir kitabı her gün onar sayfa okuyarak bitirdiğimi, cumartesileri “Beş Parça Eşya Kasası”nda duran kızıl saçlı kızı Nikol Kidmın’a benzetip içten içe yamulduğumu... Çeşitli reyonların başına asılmış “Markette Görmek İstediğiniz Ürünler” defterine tuhaf şeyler yazdığımı biliyorlar mıdır?: “Mağazanızda yorgan ipliği, nışadır ve Zambo sakızı görmek istiyorum.” Kendi kendime tuhaf istatistikler yaptığımı: * Kulak temizleme çöpü, kendinden diş ipli kürdan, saç maskesi... Bu üçünden herhangi birini alan tüketici kasada muhakkak Gold kredi kartıyla ödeme yapar. (%85) * Adında “Aşk... Yürek... vb.” sözcükler geçen bir kitap alan kadın tüketicinin market arabasında kesinlikle dilimlenip poşetlenmiş kepekli diyet ekmeği bulunur. (%100) * Yaz sezonu dışında, birbirine benzeyen hışırtılı eşofmanlarla gelen çiftlerin evlilik cüzdanı vardır ve sepetlerinde birşeymatik deterjan ve/veya sıvı yağ bulunur. (% 75) * Aynı mevsimde gelen eşofmansız çiftler, reyonlar arasında ayrılmadan dolaşıyorlarsa ve market arabasında 200 gram zeytin, küçük bir kalıp beyaz peynir, diş fırçası ve macunuyla beraber hafif alkollü içki (muhtemelen şarap) bulunuyorsa çok yüksek bir olasılıkla olay boş yazlıkta bir hafta sonu kaçamağıdır. (%90) Erkek tüketici; bir ara kadının arkasında kalıp, utangaç ama seri hareketlerle bir kutu prezervatif alarak sepete atar. (%70) (…) (AĞLAMA DOLABI) * (…) Kurtuluş’taki Kırmızı Perdeli Ev Antlaşması 1) İşverenler, personel arasında ekip ruhu geliştirmek felan feşmek gibi gerekçelerle personeline orman ve boya püskürten tabanca kiralayarak onbinlerce dolar harcamıycaklar. O parayla memleketin işsizlikten bunalıp hafiften kafayı sıyıran milyonlarca evladına iş olanağı yaratılıcak. Hem zaten şu bilinecek ki: Eğer işini boşlayan, ekip ruhundan uzaklaşıp şımarmış bir personel varsa, Kurtuluş’taki kırmızı perdeli evde yaşananları görmesi ve/veya hatırlaması yüzüne çarpacak bir boya topundan daha etkili olacak. Kısa vadede personel “hamd edecek” ve şirketin hedefleri için canla başla çalışacak. (“A” hamd nedir bilmiyor ama o bir salak. İlerde iş sahibi olunca, yüzüne söylenecek.) 2) Fikus Benjamin (ofislerde illa ki birkaç tane bulunan saksısı 150-200 milyon lira civarında ağaç iriliğinde süs bitkisi) yerine işe insan alınacak. 3) Reklam için “Orospuyla Çay Saati, Yıvış’ın Kanepesi’nde Üç Konuk, Bilmemneyin Katkılarıyla Moron ve Ötesi Show” gibi birtakım akla ziyan radyo ve televizyon programlarına sponsorluk yapan şirketler bunun yerine işe eleman alıcaklar. Karşılığında kendisine iş verilen taraf iş çıkışlarında iskele, otogar vb. gibi kalabalık yerlerde “Abilerim ablalarım, ben bilmemne şirketinin bana verdiği iş sayesinde, onların katkılarıyla, yaşamımı sürdürüp onurumu koruyabiliyorum. Beni “taa üniversitelere kadar” okutabilmiş ailem için, başı bir türlü dertten ve yoksulluktan kurtulamayan ülkemin yorgun, uykulu gözlü insanlarına borcumu ödemek için, bana çalışma olanağı tanıyan Felan Şirketler Grubunu yalarım” diye bağırmayı taahhüt edecek. Taraflardan... Gerisi okunmuyor. Okunan bölümler de pek anlamlı değil. Fikus Benjamin olduğunu kuvvetle tahmin ettiğim birtakım dallar yapraklar çizmiş Erdem. Bir kızın adı var sonra, aransın mı aranmasın mı karar verilememiş; deli “2”ler ve sarhoş “7”lerden, boşverilmiş “4”lerle eksik yazılmış gururlu “3”lerden oluşan bir telefon numarası, bir de Gülten Akın Şiiri. (İNSAN KALMA ALIŞTIRMALARI)

İçinden tren geçen şehirler, orman köyleri, balıkçı kasabaları, nehir kenarları... O sekiz bloğun dışındaki heryer çok uzak ve yorucu geliyordu.
Ayrıca çok sıkılırsak, sekiz bloğa on dakika uzaklıkta, altı salonlu sineması olan bir AVM vardı.
Deniz, evet. Kıştan rezervasyon yaptırarak yetmişsekiz bungalovlu o tatil köyüne gidebiliyorduk. Yedi gün sekiz gece bize ait olan o bungalovlardan birine yerleşip denize girebiliyorduk.
Sonra yine bu sekiz blok.
...
Şehrin yükselen yıldızı, kuyruğuyla dünyayı devirip kayıplara karıştı.
Deli asansörler yerin yedi kat dibine kaçtılar.
Üçüncü boğaz köprüsüne sadece yirmi dakika uzaklıktaki akıllı evler duygularına yenik düşüyor, gizli kameraların hepsi ıssız kumsallar gösterirken güvenlik alarmları canavar düdüğü üflemeyi bırakmış, içlerinden of sökerek sesli sesli ağlıyorlardı.
Havanın boşluğunda birbirine çarpıp yankılanan keder, yer kabuğunu boydan boya yararak ilerledi.

YAŞAM KOÇU İLİŞKİ UZMANI LÂNBANU OHNUR'DAN İLİŞKİ TÜYOLARI

Wiskonsinli Yaşam Koçu İlişki Ve Kendini Sevme Uzmanı Clara Graham’ın kongre binasının rotundasında ünlü yazar Dan Brown'a dediği gibi: “Eski ilişkiler tramboline benzer. Yaylanıp yeniden zıplarsanız bir süre sonra otomatik olarak zıplamaya başladığınızı hayretle göreceksiniz” İlişki Koçu Marta W Obezson diyor ki: “ İlişkideki beyaz yalanlar, albino sığırlar gibidir... Rengi beyaz olmasına beyazdır ama yine de iri, geviş getiren, büyükbaş bir hayvandır. Hayat yolunda onlarla beraber yürürken geriye baktığınızda üzerinde sineklerin uçuştuğu avuç avuç fışkıdan başka bir şey göremezsiniz” Nebraskalı Yaşam Koçu Yolanda Simsın’ın ünlü Tolk Showcu Oprah Winfrey’in bir programında dediğine bakar mısınız: “ Hiçbir ilişki için tam olarak bitmiştir denilemez. İyi bir ev kadını boşalmış yoğurt kaplarını asla atmamalıdır” Sinsinatili ilişki ve kendini kendikendine sevdirme uzmanı Dona Dabıldabılyu Wilkınsın ise bakın ne diyor: “ Şükran Günü hindisi yalnızca evdeki fırında pişer. Her erkek başkalarının garajına poker oynamaya gitse bile eninde sonunda evdeki hindiyle tereyağlı mısırı yemek için dönecektir” Utah’ta yaşam koçluğu yapan Janet W. Bigdonut: “İlişkiler, park yeri arayan arabaya benzer. Eğer park yeri yoksa araba yük olmaya başlar. O an, arabayı lanet olası bir hurdacıya verip presletmek, ya da Grand Canyon’a sürüp uçurumdan aşağı yuvarlamak, kurtulmak istersiniz” Minesotalı ilişki ve kendini delice sevme uzmanı Yolanda Susan Wilfordson bakın ne söylüyor: “İlişkinin olduğu her yerde bir manav vardır. Kimileyin o manavdan ilişkiye kivi taşırsınız, kimileyin şansınıza dört kilo sarı Ayoha Patetesi düşer. Önemli olam Ayoha Patetesi’nden partnerinin damağından tadı yıllarca gitmeyecek bir yabanmersinli donut yapabilmektir. Burada harcını kardığınız hamur, birliktelik, yabanmersini ise küçük tatlı şaşırtıcı sürprizlerdir.” İlişki uzmanı ve yaşamlar koçu Klerıns W. Obezlerötesi: “Tek başına aşk bir ilişkideki nalbur gibidir. Renkli dübellerden hangisinin sizin vidanıza uygun olduğunu Tanrı bilir. Oysa önemli olan elmas ucun duvara açtığı delikten başkaca bişey değildir” Bir başka ilişki ve kendini sevme uzmanı Norah W Somerson bakın neyin altını çiziyor: "Fanteziler ilişkinin şükran yemeği hindisi gibidir. Eninde sonunda o gün hindi yiyceğinizi bilirsiniz. Ama yine de onu heycanla beklemeden edemezsiniz” İlişki Gurusu, Duayenler Koçu, Tamara Bradley ne kadar da güzel söylemiş: “İlişkiler Disneyland’ın batı kapısındaki Şişman Afro Amerikan Güvenlikçi’ye benzer, girişte 47.5 dolar vermenin hüznüyle kendisine gülümsemezseniz, sizi direktman lanet korku tüneline sokar” Aydaholu İlişki Uzmanı Yaşam Koçu Ve Bitki İnsanı Hoover Bayiisi Marta Allen’in dediği gibi: “Fuck you!”

Atilla Atalay Blog

8 Kasım 2012 Perşembe

Taksim Meydanı'na Niyçün Buz Pisti Yapmayı Düşünüyolar Acaba? Neden? Niyçün? Ne Bekleniyor?

Latif Demirci/Hürriyet

ZİRVEDE AYI GEZİNİYOR

7 Kasım 2012 Çarşamba

HAFTANIN LEMAN KAPAA... Gerilim Filmi Paranormal Activity

PENGUEN KAPAA